Ik ben Angelique Huisman. Ik woon samen met mijn man en vijf honden in Beerta. 

Hoewel ik van jongsaf aan met honden en allerlei andere dieren opgegroeid ben, is Cora ons eerste "eigen" hondje. Ze was in 1997 als 7-jarige dame bij ons komen wonen en op de leeftijd van 18 (bijna 19) jaar is ze overleden. Cora was een pittige, zelfstandige dame. Ze is nooit moeder geweest, maar ze was behoorlijk zorgzaam. Ze bood geborgenheid aan pups en ze vond het heerlijk om Django's "moeder" te zijn. Haar favoriete spel was het najagen van ballonnen om ze vervolgens te laten knappen. Ook was ze een geweldige voetballer.

Django is de oudste van het Frisbee Fun Dogsroedel. Het is een kruising Retriever; wij noemen het ook wel "Black Retriever", omdat hij op een Golden Retriever in het zwart lijkt. Door Django ben ik actief gaan trainen met honden. Als pup leerde hij ontzettend snel; je hoefde het hem maar te "vertellen" en hij kon het. Django is met name actief geweest in gedrag en gehoorzaamheid en apporteersport. Maar hij geniet ook van een spelletje dogfrisbee, flyball, behendigheid, dogdance, speuren of zwemmen. Maar het allerliefst jaagt hij achter de "haas" aan op de ren- of coursingbaan voor windhonden.

Barros is een Border Collie en een paar maanden jonger dan Django. Barros is mijn sportmaatje. Met hem heb ik verschillende hondensporten beoefend; er is bijna geen sport te noemen die we niet uitgeprobeerd hebben. Alles was een succes en werd met heel veel plezier gedaan. Toch spant dogfrisbee de kroon en is het de favoriete bezigheid van ons allebei. Samen met Barros heb ik me verdiept in de dogfrisbeesport en ben ik in 2005 de instructeurscursus in Monnikendam gaan doen. Tijdens een dogfrisbeewedstrijd in augustus 2009 werden Barros en ik tweede (gedeelde eerste plaats) in de Toss & Fetch-klasse, waardoor we ons kwalificeerden om naar Amerika te gaan, zodat we konden deelnemen aan de US Open 2009. Ik heb ervoor gekozen om dat niet te doen.  

Jive is een Whippet. Op de stamboom heet hij Storktown's Pow Wow. Ik ben zelf helemaal voor dit ras gevallen: uiterlijk spreekt het atletische me enorm aan en het karakter is van de Whippet is fantastisch te noemen. Jive is een geweldige sporthond. Na de basisgehoorzaamheidscursussen hebben we samen dogdance gedaan. Toen hij oud genoeg was hebben we ons gericht op dogfrisbee. Wat betreft het vangen van de frisbee is het een echte natuurtalent. Tijdens zijn allereerste dogfrisbeewedstrijd sleepte hij maar liefst de derde prijs binnen! Het was sowieso een bijzondere dag, want op hetzelfde moment had Barros de eerste prijs binnen gehaald. Stond ik daar met mijn twee fantastische frisbeevrienden tegelijkertijd op het podium! Jive zou geen Whippet zijn als hij niet dol op rennen was. Ik kan hem geen grotere plezier doen dan hem dat te gunnen; hij mag zich dan ook regelmatig op de ren- of coursingbaan uitleven. En tjonge, wat is hij snel! Dat uit zich niet alleen op het land, want ook in het water laat hij zien dat hij "vliegensvlug" kan zwemmen.   

Amigo is onze tweede Whippet. Op de stamboom heet hij Southgrove All That Jazz. Na de basisgehoorzaamheid heb ik met Amigo aan ringtraining gedaan, zodat we goed voorbereid naar een show konden. Amigo is een heerlijke, vrolijke knuffelhond, die graag tegen je aan ligt. Maar hij vindt het ook fantastisch om samen te sporten. Het maakt hem in principe niet uit wat we doen: rennen, fietsen, steppen, zwemmen, dogfrisbee of behendigheid, als hij het maar sámen met je doet. Dat vindt hij wel zo gezellig!

Nova is een Italiaanse windhondje. Nova's roepnaam is afgekort van Casanova van de Bruinbrand, want zo heet hij volledig. Nova is nog maar een pup, maar hij laat zien dat hij pit heeft. Zoals het er nu uitziet, kan ik in de toekomst behoorlijk wat sporten met hem gaan beoefenen. Misschien wordt het wel het eerste Italiaantje dat gaat frisbeeën; dat zou gaaf zijn! 

  

In de zomer van 2004 deed ik samen met Django mee aan een wandelweekend. In die periode was ik aan het oriënteren naar een geschikte hondensport, op dat moment voor Django en mij. In dat weekend gaven Frans en Renate van Roij een workshop Dogfrisbee. Sindsdien was ik helemaal in de ban van deze sport en kon ik het niet meer loslaten. Maar gezien Django geopereerd is aan zijn elleboog en heup, leek het ons niet verstandig om deze sport met hem te beoefenen. Toen Barros oud genoeg was en ik me nog meer verdiept had in Dogfrisbee, ben ik samen met hem deel gaan nemen aan een frisbeeweekend. Sindsdien heeft het frisbeevirus me helemaal in de ban en ben ik frisbeelessen gaan volgen, instructeurscursussen gaan doen en uiteindelijk (dogfrisbee)lessen gaan geven.

Waarom wil ik lesgeven in dogfrisbee: 

In mijn woonomgeving wordt deze hondensport vrijwel niet gegeven en is de sport voor velen onbekend. Ik wil graag een steentje bijdragen om meer bekendheid te geven aan deze fantastische hondensport en de mensen hier in het noorden er niet van onthouden. In mijn dagelijks werk ben ik groepsleerkracht op een Jenaplan-basisschool en ik heb verschillende jaren als instructeur op een hondenschool gewerkt. Voor het professioneel lesgeven in hondentrainingen ben ik de instructeursopleidingen bij de Martin Gaus Academie in Lelystad gaan volgen en ben ik in het bezit van de benodigde certificaten. Toch wilde ik meer gespecialiseerde kwaliteiten kunnen bieden en daarom heb ik de instructeurcursus voor Dogfrisbee gevolgd in Monnikendam. Daarnaast ben ik de jury-opleiding voor Dogfrisbee gaan volgen. Hiervan heb de certificaten levels 1 en 2 gehaald.

Dat ik deze naam bedacht heb, is eenvoudig te verklaren. Het draait wat mij betreft om deze drie woorden: frisbees, honden en vooral om PLEZIER. Het plezier hebben is voor mij het sleutelwoord, vandaar dat het woord "fun" in het midden staat. Plezier staat voor beide kanten: handler en hond genieten allebei van de spelletjes rondom de schijf. Ook wil ik met deze naam aangeven dat ik vind dat er gewaakt moet worden voor het plezier hebben in de sport en dat niet alles moet wijken voor de te leveren prestaties. Dogfrisbee is een funsport!